بحث از آفرینش جهان در شش روز در، هفت مورد از آیات قرآنمجید آمده است ولی در سه مورد علاوه بر آسمان ها وزمین ((مابینهما)) (آنچه در میان زمین و آسمان قرار دارد ) نیز به آن اضافه شده است.
همه اینها در معنی آسمانها و زمین جمع است، چون می دانیم آسمان شامل تمام چیز هایی می شود که در جهت بالا قرار دارد و زمین نقطه مقابل آن است. در اینجا فورا این سوال به ذهن می آید که قبل از آفرینش زمین و آسمان شب و روزی وجود نداشتکه اینها در آن آفریده شود، شب و روز از گردش زمین به دور خود و در برابر نور خورشید به وجود می آید. به علاوه پیدایش مجموعه جهان در شش روز ، یعنی کمتر از یک هفته، چیزی است بر خلاف علم، زیرا علم می گوید:میلیاردها سال طول کشید ککه زمین و آسمان به شکل کنونی در آمد.
ولی با توجه به مفهوم وسیع کلمه ((یوم)) (روز) و معادل آن در زبان های دیگر، پاسخ این سوال روشن است، زیرا بسیار می شود که یوم به معنی یک دوران به کار می رود، خواه این دوران یک سال باشد یا صد سال ویا یک میلیون سال و یا یک میلیارد سال.
این دوران ششگانه احتمالا به ترتیب زیر بوده است:
1-روزی که همه جهان به صورت توده گازی شکلی بود که با گردش به دور خود از هم جدا گردید و کرات را تشکیل داد.
2-این کرات تدریجا به صورت توده مذاب و نورانی و یا سرد و قابل سکونت در آمد.
3-روز دیگر منظومه شمسی تشکیل یافت و زمین از خورشید جدا شد.
4-روز دیگر زمین سرد و آماده حیات گردید.
5-سپس گیاهان و درختان در زمین آَشکار شدند.
6-سرانجام حیوانات و انسان در روی زمین آشکار شدند.